Προσπάθειες που επιβάλλουν το σεβασμό και τη στήριξη όλων μας στο πρόσωπο του, δεδομένου ότι αυτή τη στιγμή ο πρωθυπουργός, δίνει μια πολύ σκληρή μάχη, κάτω από άκρως αντίξοες συνθήκες για το καλό της ίδιας της χώρας μας. Και δεν χρειάζονται μικρόψυχες και παράταιρες φωνές σ’ αυτό του τον αγώνα. Ούτε κραυγές και «κορώνες» εθνικιστικού μικροκομματικού πατριωτισμού, που υποσκάπτουν την αγωνιώδη του αυτή προσπάθεια. Γιατί δυστυχώς, το είδαμε και τ’ ακούσαμε κι’ αυτό, τη στιγμή που ο πρόεδρος της κυβέρνησης έδινε την κρίσιμη μάχη για το μέλλον της πατρίδας μας, για το κοινό καλό και την αποβαράθρωση της οικονομίας μας, πρωτοκλασάτα στελέχη του ίδιου του κόμματος του, απόντος αυτού, πετούσαν μέσα και έξω απ’ τη βουλή κομματικές κορώνες, που μόνο ζημιά και αμφισβήτηση μπορούσαν να επιφέρουν, όχι μόνο στην κυβέρνηση, αλλά στην ίδια την πατρίδα μας που αγωνιά και υπομένει τα πάνδεινα, για να μπορέσει κάπως να ορθοποδήσει και να βρει επιτέλους το βήμα της.

Και δικαίως οι ενέργειες και οι κορώνες αυτές, επέσυραν τη μήνη του πρωθυπουργού, που έχει αποδείξει ότι όταν οι περιστάσεις το απαιτούν, δεν διστάζει να παίρνει και σκληρές αποφάσεις και «κεφάλια»… Με αποτέλεσμα οι «φωνασκούντες» και «λαϊκίζοντες» να αναδιπλωθούν και να «μασήσουν» στη συνέχεια τα ίδια τους τα λόγια, με αναγκαίες «διορθωτικές» και «επεξηγηματικές» τους δηλώσεις… Κοινώς έκαναν τις κορώνες τους «γαργάρα», όπως το λέει κι ο λαός. Ο οποίος και σε τελική ανάλυση είναι αυτός που κρίνει τον καθένα.

Θετικές λοιπόν, πολύ θετικές οι προσπάθειες του Γιώργου Παπανδρέου. Τόσο στη Γερμανία, όσο και στη Γαλλία και την Αμερική. Κατάφερε έστω και κάπως να «αναστηλώσει» την εικόνα και την αξιοπιστία της χώρας μας, που είχαν ορμήσει όλοι οι κερδοσκόποι όπου γης, λυσσαλέα να κατασπαράξουν. Μπήκαν φραγμοί, δηλώθηκε η στήριξη και η αλληλεγγύη των εταίρων μας στην Ευρώπη, αναγκάστηκε να μας στηρίξει κι’ η Αμερική, σαν «μητέρα» όλων των οικονομικών δεινών που περνά σήμερα η παγκόσμια οικονομία! Κι’ έχουμε χρέος όλοι μας, ανεξαρτήτως κομματικών πεποιθήσεων να επιβραβεύσουμε αυτή την προσπάθεια του πρωθυπουργού. Και να αναγνωρίσουμε ότι οι διπλωματικές του κινήσεις και ελιγμοί στα συγκεκριμένα ταξίδια, ήταν επιτυχείς και ελπίζουμε όλοι να φέρουν και τα αντίστοιχα θετικά αποτελέσματα για τον τόπο μας. Δεν συμφωνώ βέβαια, με τα πρωτοφανούς σκληρότητας οικονομικά μέτρα που εξήγγειλε η κυβέρνηση, που πλήττουν κυρίως τον φτωχό Έλληνα και τους μικρομεσαίους. Μέχρι πότε πια ο απλός κόσμος θα σφίγγει το ζωνάρι και θα υφίσταται μόνος του τις συνέπειες, από την αλόγιστη διαχείριση των εκάστοτε κυβερνήσεων; Αυτοί που φταίνε πρέπει να πληρώσουν. Και να πληρώσουν ακριβά! Τόσο σε πολιτικό όσο και σε ποινικό επίπεδο. Και επιτέλους ας πάει και κάποιος φυλακή! Να μην είναι «προνόμιο», μόνο των φτωχών και κατατρεγμένων πολιτών αυτής της χώρας, να αναγκάζονται πολλές φορές να περάσουν αυτό το «κατώφλι», όταν αποδεδειγμένα δεν μπορούν να πληρώσουν ούτε και τις ασφαλιστικές εισφορές στα ταμεία τους!

Αλλά τι να λέμε τώρα, ο κόσμος βλέπει και κρίνει. Πότε κάποιος πολιτικός για τέτοιο λόγο καταδικάστηκε ποτέ; Πότε έκτισε έστω και την ελάχιστη ποινή; Εδώ δεν οδηγούνται καν στις αίθουσες των δικαστηρίων, αλλά αρκούνται μόνο στις εξεταστικές επιτροπές και τα αθωωτικά πορίσματά τους, βγαίνοντας πάντα «λάδι», κι ας «αφρίζει» ο λαός που τους παρακολουθεί!

Όμως σήμερα πια, ο λαός έχει ξυπνήσει. Έχει αφυπνισθεί η πολιτική και εθνική του συνείδηση και σκέπτεται πια σαν «ενεργός πολίτης», κι όχι σαν εξαρτώμενος από τα κόμματα… «δουλοπάροικος». Και δεν ανέχεται άλλες ψεύτικες υποσχέσεις και παχιά λόγια από κανένα. Είτε κόμματα, είτε πολιτικούς. Γιατί ο κόμπος πλέον έφθασε στο χτένι! Το ίδιο και η υπομονή κι η αντοχή του, στα ολοένα αυξανόμενα βάρη που του φορτώνουν στις αδύναμες πλάτες του, όλες οι κυβερνήσεις διαχρονικά ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια.

Και διατρανώνει πλέον δυναμικά, γιατί όχι κι απειλητικά, προς πάσα κατεύθυνση. Έλεος! Ως εδώ πια! Ως εδώ και μη παρέκει!!!